UK60 “Lummetje” / HA60 / SA114 / SC319 “Vier Gebroeders”

HOME

Terug naar boven

UK60 “Lummetje” / HA60 / SA114 / SC319 “Vier Gebroeders

Lengte : 34.98 m
Breedte : 7.75 m
Holte : 3.90 m
Tonnage : 255.35 BRT / 95.89 NRT / GT / NT
Type : motorkotter
Reg. nr :
Imo : 7368190
Roepletters : PFQC
MMSI : n.n.b.
Class (loc) : Dutch S.I. Nr : 16870
Motor : 1240 PK Industrie 8.D.7.HDN.8430 bj.1974
Casco & Afbouw : Van Duijvendijk Alphen a.d. Rijn
Bouwnr : 1348

Gebouwd in 1973-74 als UK60 “Lummetje” voor Gebr. P. & K. vd Berg Urk, ingebouwd met een 1240 PK Industrie 8.D.7.HDN.8430;
1980 naar HA60 “Vier Gebroeders” van Gebr. vd Veen HA;
1982 motormerk gewijzigd in Brons-Industrie;
1985 motorvermogen 1400 PK;
1988 uitgeweken naar Liberia W. Afrika als “Vier Gebroeders” van Gemy Shipping NV Willemstad (gebr. vd Veen);
1989 naar SA114 “Vier Gebroeders” van Holsu (Gebr. vd Veen) Domburg Suriname;
2010 naar SC319 “Vier Gebroeders” van Holsu (Gebr. vd Veen) Domburg Suriname;
Is anno nu nog in de vaart.

foto`s & film: Bouke Smit WK10 (4); Cees Sloot (15); Flying Focus (6); Frits Olinga (5); Jan vd Veen (3); Koos Boersen (7); Koos Goudriaan (13-14); Meindert de Boer (2); NDR (Film 1); Sikke Wielstra (8-9); Archief L.C. 1991 (10-11-12).
bronnen: Shipdata/Henk Perdok/Meindert de Boer – aanpassingen/toevoegingen welkom

HOME

12 comments

  1. Ronald schreef:

    Bericht uit Suriname: kotter in 2010 al vernummerd naar SC319 (foto bijgeplaatst).
    Vist nog steeds met dezelfde Afrikaanse schipper en machinist die in 1989 mee gevlucht zijn naar Suriname.

  2. c.post schreef:

    mooi schip en mooie motor…

  3. j vd berg z35 schreef:

    de eerste 4 foto,s zyn van de laatste uk 60 , daar stond geen indusrie in , en die was ca 42 m .

    • Ronald schreef:

      Bedankt voor de correctie, ik heb de foto`s bij de UK60 bj. 1981 geplaatst.
      Alle bronnen vermelden dat deze UK60 gebouwd is voor de gebr. P. & K. vd Berg maar op de 1e foto van S.I. staat Rederij J. vd Berg Jzn vermeld. Wat is waar?

      • Juut schreef:

        J vd Berg was nog van wijlen grootvader Jurie die in 1970 is overleden. Tot dan was het J vd Berg en zonen. Na overlijden gaan de 4 broers Lub, Piet, Jurie en Klaas verder met 2 hekkotters UK 60 en UK 63 en de veerdienst Urk – Enkhuizen met de Prins Claus. Er wordt een nieuwe kotter besteld dit zou de 61 worden. Dit schip wordt overgedaan aan de UK 2 welke in maart 73 is gezonken. Er wordt gelijk weer een kotter achter aan besteld. Maar intussen wil ieder zijn eigen weg wel gaan. Lub gaat verder met de veerdienst. Jurie gaat verder met de 63 en de 60 wordt verkocht en hiervoor komt de nieuwe 60 in april 74 in de vaart voor Piet en Klaas.

  4. Harrie schreef:

    Kan je wel stellen Wytse, goeie visserlui met een Hollandse handelgeest…

  5. Wytse schreef:

    Bedankt voor de info Harrie nu ben ik op de hoogte van wat er allemaal
    met hun gebeurd is.
    Ze hebben het toch maar geflikt die gebroeders.

  6. Harrie schreef:

    Succes en heimwee in Suriname
    Van onze correspondent
    domburg – Even buiten Paramaribo ligt het slaperige dorpje Domburg. Het is de thuisbasis van de gebroeders Van der Veen. In 1989 voeren de vissers, vrijwel berooid, Suriname binnen. Een hachelijk avontuur in Liberia had hun bijna de das omgedaan. Nu, ruim twaalf jaar later, hebben ze een bloeiend bedrijf met vijftig werknemers en drie schepen. Maar ondanks het zakelijke succes blijft de heimwee knagen. „Vroeg of laat willen we toch terug naar Friesland.”

    Gerben (57) en Murk (47) hangen relaxed achterover in de halfopen pina-hut. „Is zoiets mogelijk in Nederland?!” vraagt Murk retorisch. Zijn broer wrijft de slaap uit zijn ogen. Hij is net ontwaakt uit zijn middagdutje. Het rieten hutje staat vlak bij de rivieroever, waar twee schepen liggen aangemeerd. Schuin achter het huisje staan een kantoor en een enorme loods. Werknemers spelen een partijtje voetbal op het grasveld naast de loods. Alles ademt een sfeer van welstand en orde. Het is duidelijk, ”Holsur” (Holland-Suriname) is een goedlopend vissersbedrijf. De broers hebben goed geboerd.

    In hun jeugd was dat wel anders. „We zijn opgegroeid in Gaastmeer, toentertijd een plaatsje met ongeveer 400 inwoners. Ons gezin telde vier meisjes en vier jongens. We hebben geen honger geleden, maar breed hadden we het niet.” Als jonge knapen van zestien legden de Friezen zich al toe op het beroep van hun vader: palingvisser. Maar na een paar jaar wilden ze iets anders.

    Knokken
    „Met onze andere twee broers hebben we een boomkotter aangeschaft waarmee we gingen vissen op tong en schol.” Harlingen werd de thuisbasis. In 1974 was de kotter aan vervanging toe. Helaas werd in dat jaar de quotumregeling ingevoerd. „We zaten in een overgangsperiode en konden maar weinig vissen. Onze historische rechten waren slecht en ons quotum dus laag. Tot ongeveer 1984 was dat niet zo’n probleem. Niemand hield zich aan de quota. Daarna werden de controles strenger en toen ging het fout.”

    De Van der Veens konden het nauwelijks bolwerken en moesten weg uit Nederland. Drie broers zochten het avontuur op en kwamen via kennissen in Liberia. „Daar was het elke dag feest. Corruptie van hoog tot laag, bovendien was er weinig vis. We konden nauwelijks iets verdienen. Na een halfjaar was het vertrekken of failliet gaan.” Terug was geen optie, vanwege de nadelige quotaregeling. „We hadden al wat contacten in Suriname. Toen zijn we in 1989 op goed geluk maar hier naartoe gevaren.”

    Maar ook in Suriname liep niet alles van een leien dakje. De Friese vissers moesten maandenlang wachten op hun vergunning. Beroofd van hun enige bron van inkomsten, kozen ze toch heimelijk het ruime sop. Een riskante zet, zo bleek al snel. Terwijl ze op zee waren, pleegde Desi Bouterse zijn tweede coup. „De betrekkingen tussen Nederland en Suriname waren eensklaps flink bekoeld. Wij werden toen als voorbeeld gesteld, zo van ‘die gaan we even aanpakken’.” Een legervliegtuig nam hun schip onder vuur. Gelukkig vielen er geen gewonden. De broers werden gedwongen terug te keren naar Paramaribo en verdwenen voor een maand in het gevang.

    Na het storten van 300.000 gulden, („niemand weet waar dat geld is gebleven”), kregen de vissers eindelijk een vergunning en konden ze aan de slag. Aanvankelijk vanaf een steiger in Paramaribo, later vanuit Domburg, voeren ze de zee op om te vissen op makreel, barracuda, en red snapper. En met succes. Vandaag de dag hebben ze „door hard werken” een goedlopend bedrijf met drie schepen en vijftig werknemers.

    Hoewel alles naar wens verloopt, blijft het hard knokken. „Suriname heeft een aantal voordelen. Je hebt goedkope arbeidskrachten, ruimte, en je hoeft nooit naar het weerbericht te luisteren”, grappen ze. Maar er zijn ook nadelen. „Per definitie verdien je minder dan in Nederland. De arbeiders zijn meestal slechter opgeleid en de productiviteit ligt op een lager niveau. Daarnaast is veel materiaal moeilijk te krijgen. Zelf betrekken we 90 procent van onze spullen uit Nederland.”

    Bovendien speelt regelmatig het heimwee op. „Het echte sociale is toch meer in Nederland, zeker in Friesland. Daar leeft onze familie. Je kunt ook nauwelijks je eigen taal, het Fries, praten. Hier blijf je een buitenbeentje. Surinamers zijn vriendelijke mensen, maar ze leggen niet echt makkelijk diepe contacten. Vandaar dat we vroeg of laat toch terug willen naar Friesland.”

    Bericht in een dagblad van vorig jaar.

  7. Wytse schreef:

    Op wat voor soort vis vissen ze eigenlijk daar in Suriname?
    Net nog een recente foto van de HA60 gezien, heeft er een nettentrommel op gekregen.

  8. TX'er schreef:

    Er heeft een tijdje terug een heel artikel in VN gestaan.
    Die gasten hebben het goed voor mekaar daar in Suriname.
    Ik zou er wel eens willen gaan kijken , volgens mij zijn er mogelijkheden om daar op een vissermanwaardige manier je brood te verdienen.
    En niet de godganse week in de stress te zitten voor wat de groenemaffia nu weer allemaal bedenkt om je het leven zuur te maken.

  9. c.harteveld schreef:

    Initiator en begeleider van het project is LDF Nederland BV te
    Amstelveen
    1989 onder Cypriotische vlag vanuit Liberia ter visvangst
    Juni 1990 onder Antilliaans nummer gebracht en vist vanuit
    Curacao op rondvis
    23 maart 1991 opgebracht,gevist binnen de territoriale wateren
    van Suriname
    27 April 1991 vanuit Nederland boete van driehonderdduizend
    gulden aan de Surinaamse autoriteiten betaald
    Mogelijk zullen de vissers als genoegdoening nog enige tijd
    voor Surinaamse bedrijven vissen
    Terug keer is mij niet bekend

  10. Arie Mol schreef:

    Hoe is dit project afgelopen? Is de HA-60 nooit meer teruggekomen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Kotterfoto Spambot check *

 

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies ". Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan gaat u akkoord met deze instellingen.

Sluiten